travelmatszczecin

Przejdź do treści

Menu główne:

TRANSLATOR

Cmentarz Centralny w Szczecinie - Brama Główna

Góry Go wyniosły - Góry Go zniszczyły
- Tadeuszowi Piotrowskiemu
     Aleja Wojenna

Pomnik Hermanna Hakena

Pomnik Rodziny Neumann







Największy w Polsce ...., trzeci w Europie ...


Z początkiem XIX w. wydano w Szczecinie zarządzenie zabraniające pochówków w kościołach i na cmentarzach w obrębie murów miejskich. Przystąpiono do likwidacji funkcjonujących od średniowiecza cmentarzy przykościelnych.

Likwidacja starych, wypełnionych i bardzo zaniedbanych cmentarzy spowodowała konieczność utworzenia nowego cmentarza . Starania podjęto już w 1795 r. gdy małe przykościelne cmentarze zostały przepełnione, a dzięki temu, że Szczecin przestał być twierdzą pojawiły się tereny pod budowę. Za najlepszy teren pod cmentarz uznano ówczesne ziemie rolnicze pomiędzy dzisiejszą ulicą Mieszka I, Ku Słońcu, a linią kolejową na wschodzie.
Cmentarz otwarto 6 grudnia 1901 roku. W latach 1900-1903 pod kierunkiem architekta Wilhelma Meyera-Schwartau zbudowano bramę główną oraz budynki administracji i kaplicę cmentarną. W roku 1918 w nekropolii pochowanych było już 57 tysięcy osób i zajęte kwartały wschodnie i środkowe. Po I wojnie światowej rozpoczęto pochówki w kwartale zachodnim. W roku 1925 do kostnicy dobudowano krematorium. Od założenia cmentarza, aż do roku 1928 zarządcą cmentarza był Georg Hannig. Po nim Franz Herbert.
Około roku 1930 zbudowano drugą, modernistyczną, kaplicę. Nie doczekała jednak do naszych czasów i rozebrana została w 1984 roku.
Zapraszam na spacer wytyczonym traktem historycznym na którym spotykamy 21 stacji z dwujęzycznymi tablicami informacyjnymi osadzono na kamiennych, prostopadłościennych postumentach nawiązujących swoim wyglądem do pierwotnych form małej architektury Cmentarza.





                                             Z wędrówki z moimi wnukiami
                                                                                                 Zbyszek Mat




Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego